قصد از «الوتر الموتور» درون زیارت عاشورا چه‌کسی هست؟- اخبار رسانه ها – اخبار تسنیم

به گفته گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، یکی از اوصافی که ازبرای امام حسین (ع) درون بعضی از زیارت‌نامه‌ها ذکرشده «الوتر الموتور» هست. «وتر» به معنای فرد و طاق هست؛ به معنای کنیه و خون هم ذکرشده، ولی بیش‌تر به معنای ویّل می‌آید. نماز وتر را وتر می‌گویند، چون فرد و طاق هست و نماز یک‌ رکعتی غیر از آن نداریم. درصورتیکه به معنای خون باشد، باز به معنای فرد برمی‌گردد، چون درصورتیکه کسی درون میان گروهی کشته شود، وی را «فرد وتر» می‌گویند، به این معنی میان ده یا صد نفر، یکی کشته‌شده و به‌ ناحق خونش ریخته شده هست.

 

«موتور» به چند معنا هست:
۱ـ طاق و فرد شده
۲ـ کسی از وابستگان وی کشته‌شده باشد.
۳ـ کسی که کشته شود و انتقام خون وی گرفته نشود؛ بنابراین «وتر موتور» را می‌توان به سه صورت معنا کرد:
۱ـ وتر به معنای یگانه و فرد باشد و «موتور» تأکید آن باشد، مثل «حجر محجور».
۲ـ وتر به معنای فرد و «موتور» به معنای کسی که افرادی از وی کشته‌شده باشد، به این معنی‌ای حسین یگانه‌ای که یاران تو کشته‌شده‌اند.
۳ـ وتر به معنای خون ریخته باشد، به این معنی‌ای کشته‌ای که اصحاب تو را کشته‌اند.

شاید درون میان این سه احتمال، معنای دوم مناسب‌تر باشد، چون حضرت درون مقام شهادت، مانندی ندارد. از شروع دنیا تاکنون مثل وی، کسی مظلومانه چنین به قتل نرسیده و این‌ همه مصیبت ندیده هست. همچنین همه افراد وی درون کربلا کشته شدند، حتى طفل شیرخوار وی، پس همه اصحاب و یارانش درون کربلا و روز عاشورا کشته شده‌اند، از این‌ رو حضرت «موتور» هست. ممکن هست گفته شود «الوتر الموتور» به معنای فرد و تنهای بی‌همتا و به زبان فارسی خودمانی «دُردانه» هست و به ویژگی خاص سیدالشهدا (ع) اشاره دارد.

با توجه به اینکه عده‌ای به زیارت عاشورا ایراد وارد می‌کنند که این دعا سرتاسر لعنت هست و دین اسلام دین رأفت و مهربانی هست و با توجه به اینکه پیغمبر بزرگوار ما همواره حتی با دشمنان خود هم مهربانی می‌کردند خواستم سؤال کنم آیا واقعاً به زیارت عاشورا ایراد وارد هست؟ آیا با توجه به رأفت دین اسلام این‌همه لعن و نفرین جایز هست؟

دین حق و اعتقاد صحیح، آن هست که به انسان بگوید از خوبی و پاکی و صداقت و عدل پیروی و با بدی و پلیدی و دروغ و خیانت و ظلم دشمنی کن. درصورتیکه معتقدیم عده‌ای دانسته و از روی عناد و کینه‌ورزی مسیر باطل را برگزیده‌اند و حق را منکوب کردند و بر با اهمیت‌ترین ارزش‌های اخلاقی پا گذاشته‌اند، به چه دلیل لعن نه؟! اسلام دین محبت و تولی هست، ولی درون ارتباط با خوب‌ها و خوبی‌ها؛ والا از بدی و پلیدی نه‌تنها باید دوری کرد، باید بر سر وی فریاد کشید.

لعن فریادی هست که انسان بر بدی و عاملان آن می‌کشد. درون روایات ما به این تبری می‌گویند. مؤمن درون کنار تولی باید تبری داشته باشد. خشونت باکسانی که امید هدایت آن‌ها می‌رود و درصورتیکه بدی‌ای دارند نه از روی عناد و لجاج هست، صحیح نیست، ولی درون مقابل کسی که از روی عناد بدی می‌کند، خوب و لازم هست.باغبان همان‌طور که به درخت کود و آب‌وخاک مناسب می‌دهد، شاخه‌های زائد را می‌برد و درون پای گیاه سم می‌ریزد تا حشرات موذی بمیرند و توان گیاه را نگیرند. آیا انسان عاقلی گمان می‌کند که مهربانی این هست که پلیدی را هم دوست داشته باشیم؟! علاوه بر این بدانید که وجود لعن درون مدارک و منبع ها دینی تنها مختص به زیارت عاشورا نیست، بلکه درون قرآن هم ظالمان و دشمنان مؤمنان راستین لعن شده‌اند. بله لعن خاص کسی هست که حق را می‌داند و لجاج و عناد با آن دارد و هر سرگشته‌ای مستحق لعن نیست. باید با وی مهربان بود تا مسیر را بیابد.

آیا قصد از السلام علیک یا علی بن الحسین درون زیارت عاشورا، حضرت علی‌اکبر (ع) هست؟

درون این زمینه دو نظریه عمده وجود دارد: عده‌ای معتقدند که مراد از علی بن الحسین امام سجاد (ع) هست و بعضی دیگر قائل‌اند که جناب علی‌اکبر (ع) مراد این فقره زیارت عاشورا هست.
هرکدام از این دو گروه ازبرای نظریه خود توجیه و استدلال‌هایی دارند که درون اینجا به موارد با اهمیت آن اشاره می‌شود. ما بدون آن‌که اصرار برطرف خاصی از این اقوال داشته باشیم به نظرمان ترجیح با قول کسانی هست که علی بن الحسین درون زیارت عاشورا را به امام سجاد (ع) تفسیر می‌کنند.

کسانی که قائل هستند مراد جناب علی‌اکبر (ع) هست چنین استدلال می‌کنند:

۱. این دعا درون مقام ذکر شهدای کربلا هست؛ لذا مراد از علی بن الحسین همان علی‌اکبر هست که درون آن روز به شهادت رسیدند. درون مقابل این استدلال بایستی متذکر شویم اگرچه این قسمت دعا درون مقام ذکر شهدای کربلا هست، ولی به خاطر اشاره به مقام امامت و جایگاه ویژه امام سجاد (ع) و امامت آن حضرت پس از امام حسین (ع) و با توجه به این که امام سجاد (ع) درون واقعه عاشورا حضور داشته‌اند، بعید به نظر نمی‌رسد که درون این قسمت زیارت عاشورا تصریح به نام آن امام شده باشد، وگرنه با تعبیر و علی أولاد الحسین اشاره به جناب علی‌اکبر (ع) می‌شود و نیازی به ذکر جداگانه نام ایشان با این امتیاز نیست؛ به‌عبارت‌دیگر به نظر می‌رسد که امتیاز درون ذکر این نام، بیشتر برازنده مقام عصمت باشد.
مگر حضرت ابوالفضل هم فرزند امام علی (ع) و برادر امام حسین (ع) نیستند؟ به چه دلیل نام ایشان به‌طور مستقل نیامده هست؟! درون حالی که نمی‌توان گفت ایشان از نظر مراتب و درجات از جناب علی‌اکبر (ع) پایین‌تر هستند.

۲. به قرینه زیارات دیگر امام حسین (ع)، از جمله زیارت آن حضرت درون اول و نیمه رجب، نیمه شعبان و… که پس از سلام دادن بر امام حسین (ع)، جناب علی‌اکبر را خطاب قرار داده و به ایشان سلام می‌دهند، پس اینجا هم مراد جناب علی‌اکبر هست. درون جواب از این استدلال، لازم به ذکر هست که از یک نکته با اهمیت درون این استدلال غفلت شده و آن این‌که آن زیارات دیگر، زیارات از نزدیک هست؛ به این معنی کسی که داخل حرم مطهر امام حسین (ع) هست، بایستی این‌شکل زیارت کند؛ برخلاف زیارت عاشورا که زیارت از مسیر دور هست و ازبرای کسانی که نمی‌توانند درون حرم مطهر آن امام حاضر شوند و می‌خواهند به ثواب زیارت برسند؛ بنابراین متصور هست که زیارت از نزدیک با زیارت از مسیر دور تفاوت داشته باشد، به خصوص حضرت علی‌اکبر (ع) درون کنار پدر بزرگوارشان امام حسین (ع) مدفون هستند.

به علاوه که می‌بینیم درون آن زیارات دیگر امام حسین (ع) که زیارت از نزدیک هست، پس از زیارت خود امام (ع)، زیارت جناب علی‌اکبر و پس از آن زیارت سایر شهدای کربلا و سپس زیارت حضرت ابوالفضل (ع) آمده هست؛ درست به همان شکلی که عملاً زیارت از نزدیک آن مقامات ممکن هست. چراکه امام حسین (ع) و جناب علی‌اکبر (ع) و جمع شهدا درون مجموعه حرم امام حسین (ع) مدفون‌اند و حضرت ابوالفضل (ع) درون فاصله چند ده متری حرم مستقل دارند.

این درون حالی هست که درون زیارت عاشورا که زیارت از مسیر دور هست پس از سلام دادن بر خود امام، با تعبیر “و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین” به همه شهدا با این تعبیر اشاره‌شده هست؛ تنها می‌ماند تعبیر “و علی علی بن الحسین” که آن‌هم ظاهراً تصریح به امامت امام سجاد (ع) هست که درون عاشورا حضور داشته‌اند. علاوه بر این، همان‌طور که گذشت همین‌که تصریح به نام حضرت ابوالفضل (ع) نشده و ایشان درون زمره اصحاب ذکر شده‌اند، ظاهر درون مطلب فوق درون زیارت از مسیر دور هست. به همین بیان معلوم می‌شود که استدلال دیگری هم که به آن استناد می‌شود شاید تمام نباشد.

استدلال سوم ازبرای اثبات این‌که مراد جناب علی‌اکبر (ع) هست، این هست که ایشان درون پایین پای امام حسین (ع) و درون یک ضریح دفن شده‌اند، لذا مراد از علی بن الحسین نیز ایشان هست. همچنان که گذشت، این نظم ازبرای زیارت از نزدیک خوب هست، ولی زیارت عاشورا به قرائنی که درون بالا به آن اشاره شد، زیارتی از مسیر دور یا لااقل اعم از دور و نزدیک هست. درون زیارت از دور ترتیب مکانی مورد لحاظ نیست و تنها ترتیب درون فضیلت ملحوظ خواهد بود. درون ترتیب به حسب افضلیت مقامی و رتبه‌ای درصورتیکه نام حضرت علی‌اکبر (ع) بیاید، به نظر می‌رسد نام حضرت ابوالفضل (ع) هم می‌بایست می‌آمد. این برخلاف زیارت‌هایی هست که ناظر به زیارت از نزدیک هستند. درون آنجا ترتیب می‌تواند، بلکه طبیعی هست که به‌حسب مکان دفن شهدا باشد.

نگارنده گمان دارد که مراد از “علی بن الحسین” درون زیارت عاشورا امام سجاد (ع) هست که درون واقعه کربلا درون روز عاشورا حضور داشته و پس امام حسین (ع) مقام والای امامت به ایشان رسیده و به همین خاطر با تصریح به امامت امام سجاد (ع) پس از امام حسین (ع)، پس از سلام بر امام حسین (ع) به آن بزرگوار سلام داده می‌شود و پس‌ازآن به اولاد و فرزندان امام حسین (ع) که به شهادت رسیده‌اند و سپس به شهدای اصحاب امام.

نکته پایانی این‌که چه‌بسا تصریح به امام سج اد (ع)، درون این فراز از دعا و زیارت عاشورا، خود تذکری به این مطلب داشته باشد که به دستگاه بنی‌امیه و به همه ستمگران و ظالمان به حقوق اهل‌بیت (ع) بفهماند که با این‌که همه تلاش شما بر این بود که خط امامت و رهبری اهل‌بیت (ع) و اولاد امام علی (ع) را از میان ببرید و به همین خاطر آن فاجعه خون‌دفعه عاشورا را به مسیر انداختید، ولی بدانید که این خط امامت باقی هست و پس از امام حسین (ع) مقام امامت و رهبری به امام سجاد (ع) منتقل‌شده و درواقع تلاش شما به هیچ نتیجه‌ای نرسیده هست.

منبع: تبیان

انتهای پیام/

بازگشت به صفحه رسانه‌ها

Leave a comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *