پراو

رضا شکری

۷ اردیبهشت ۱۳۹۶

رضا شکری

 

به تو فک میکردم

توی ردپای جامونده ی خلقت خدا

بین رقص ماهیا تو آبی آکواریوم

وسط حرفای قاطی شده با فحش و شعار

پشت فنسای بهم پیچیده ی استادیوم

 

به تو فک میکردم

پشت هق هق شدن اشکای مادر مرده

توی بغضای ترک خورده میون شونه ها

توی رقص ساده ی پرچم صاحب الزمان

بین ازدحام اشغال سفارتخونه ها

 

به تو فک میکردم

 

به تو فک میکردم

توی دنیایی  که تو نقشه ی جنگش واسمون

جای شکلکای بچه گونه عفریت کشید

 

به تو فک میکردم

توی دنیایی که ما رو کشت روی جنازمون

جای سنگ قبر… یک عالمه کبریت کشید

 

به تو فک میکردم

توی قطره های اشکی که به دریا نرسید

بین بیقراری تلخ  غروب جمعه ها

بین آسمون ابری شده ی آذر ماه

تو فرازای دعا کمیل  پنج شنبه شبا

 

به تو فک میکردم

 

به تو فک میکردم

توی بمبارون اعتقاد چندین ساله

بین خاکریزای اینترنتی تو قلب جهان

بین استفاده های غالباً ابزاری

توی بسته های ترکیبی جنبش زنان

 

به تو فک میکردم

 

به تو فک میکردم

توی دنیایی  که تو نقشه ی جنگش واسمون

جای شکلکای بچه گونه عفریت کشید

 

به تو فک میکردم

توی دنیایی که ما رو کشت روی جنازمون

جای سنگ قبر… یک عالمه کبریت کشید

نوشته رضا شکری اولین بار در مجلـه الکترونیکـی عقربه پدیدار شد.